het is mooi geweest

Het was wellicht al wel behoorlijk duidelijk: het is niet meer veel soeps op deze blog.
Reden: ik heb eigenlijk niet veel boodschap meer aan mijn eigen blogs, en de rest van de wereld ook niet, vermoed ik. Daarbij vind ik het leuker om mijn flickr-site op geregelde tijdstippen te updaten, wat uiteindelijk ook een vorm van bloggen is. Dus als je op de hoogte wilt blijven van mijn levenswandel, ga daar dan af en toe eens piepen. Je kan ook daar commentaren posten, als je wil. Voor mij altijd weer fijn om te lezen.

Misschien komt de zin, en vooral ook de tijd om te bloggen terug, maar voorlopig zal het noppes zijn.

Bedankt voor jullie aandacht, en tot in den draai!

het was te denken

Elke dag foto's posten heeft weinig zin, als je er geen tijd voor kan maken.

Dus ga gewoon hier even een kijkje nemen als je mijn reisfoto's wil zien.

Het rapport

de pukkel zat al eventjes klaar, en donderdag kwam er eindelijk nog de pop bij! PUKKELPOP!!!


Gezien en goedgekeurd:
- Editors: zouden nog beter tot hun recht zijn gekomen in de Marquee, en iets later op de dag
- I'm from Barcelona: Feest met dank aan The Flaming Lips
- The Blackbox Revelation: een ware revelatie! 2 Antwerpse broekventjes die zonder pretentie (en toch van Antwerpen?!) een concert gaven alsof ze al 10 jaar bezig zijn
- Iggy & The Stooges: Fucking great! (en bedankt om die broek niet meer te laten zakken)
- Henry Rollins (spoken word): een aangename pauze tussen al het gitarengeweld door
- Dinosaur Jr: zijn eigenlijk al een beetje Sr, maar daarom niet minder heftig. Strak, loeihard, maar heel goed.
- The Whitest Boy Alive: een verrassing (revelatie is al eens gebruikt), maar heel erg goed. Was ook het eerste van die dag (zaterdag 18u30) waar het publiek enthousiast (zeg maar uit de bol ging) was.
- LCD Soundsystem: supergoed. Het is meestal om je hart vast te houden als er een eigen live-versie van nummers wordt gebracht. Maar de LCD's brachten het er meer dan goed vanaf. Ik zal erbij zijn, de volgende keer in de AB!
- Nine Inch Nails: vroeger nooit naar geluisterd, maar ik vond het echt goed + het beste stage-design!
- Sonic Youth: normaal duren de outro's langer dan de nummers zelf, maar deze keer waren ze mooi afgerond. Daar ben ik alleen maar voor. Sommigen waren niet te vinden voor het concept ( een plaat letterlijk naspelen), maar aangezien ik de plaat niet kende, had ik daar geen last van.


Wel gezien, maar niet helemaal overtuigd:
- The Hives: ok voor wat het is
- Kings of Leon: ok
- Kaiser Chiefs: weet niet goed wat hiermee aan te vangen. Nummers waren goed: de ene hit na de andere (ja, ook Ruby, grrrr), maar een beetje fake, te routineus, te veel ego, en te veel pubers rondom mij.
- White Circle Crime Club: loeiharde gitaren (daar zijn we niet tegen), maar slechte (samen)zang
- Sophia: niet overtuigend


Gedeeltelijk gezien, want weggelopen omdat het te slecht was:
- Devendra Banhart: slecht geluid, geen band voor een festival
- Arcade Fire: kan niet zeggen waarom, maar ik vond het gewoon slecht.
- Smashing Pumpkins: saai. Reunigroepen (zelfs halve) horen alleen maar een 'best of' uit hun (voormalige) carrière te spelen. Nieuwe nummers zijn bijna per definitie slechter dan de oude.

Angkor Wat

Zoals Amerikanen en Japanners enkel naar België komen om Brugge (of Tongeren) te bezoeken, zo hebben wij Cambodja bezocht, enkel om de tempels van Angkor te zien. En we waren niet alleen. Bussen vol met Koreanen werden er gedropt en paraplu-volg-gewijs door de tempels geloodst. Maar als je een klein beetje extra moeite deed kon je ze wel afschudden. Zij deden namelijk niet de moeite om helemaal door de grote tempel Ankor Wat te lopen, waar de eerste foto is genomen. Daar waren we weer helemaal alleen, en was het zo rustig.

door de modder

En we pikken de draad weer op.
Nadat we Bangkok achter ons lieten, zijn we met de bus tot aan de grens met Cambodja gereisd. Nadat we ons visum hadden bemachtigd, was het een kwestie van armenwerk om ons een weg te banen tussen de transportregelaars. Niet zo gemakkelijk, want uiteindelijk wordt je toch afgezet waar je bij staat. Wij kozen ervoor om vanaf hier een taxi te delen met nog 2 Amerikaanse meisjes. Dat bespaarde ons enkele uren ten op zichte van een busreis.
Op de foto's hierboven kan je zien waarom een bus, die aan een normale snelheid rijdt gezien de omstandigheden, er zo'n 3-4-5 uur langer over doet. Onze taxi haalde topsnelheden van 90 tot 100 km/u. Avontuur gegarandeerd!
Dit was de hoofdweg tussen de Thaise grens en Siem Reap, het stadje bij Angkor Wat. Er was pas een betonnen weg vanaf een paar kilometers voor Siem Reap. Daarvoor was er enkel verhard zand met gigantische putten, die door de moessonregen omgetoverd werden in kleine modderpoelen.

Wat we onderweg gezien hebben en gepasseerd zijn, was miserie troef. Triestige huttekes in de modder, ruige venten op brommerkes waar je liever geen discussie mee aangaat. De landmijnen waarover in de media gesproken wordt, zijn ook vooral hier nog geconcentreerd. Het probleem van de landmijnen is, dat niemand weet waar ze liggen. Dat komt omdat Polleke Pot en zijn Rode Khmer zich moesten verschansen in de bergen. Om er zeker van te zijn dat de tegenstanders daar niet zouden geraken hebben ze de velden rondom de bergen vol landmijnen gestoken. Maar er werd daar niet echt op een dode meer of minder gekeken, dus vonden ze het ook niet nodig om bij te houden waar ze die gelegd hadden.
Enfin, er komt veel steun van het buitenland. De rest van het land is 'zo goed als' ontmijnd. Al wordt er toch altijd aangeraden om niet zomaar in de velden te gaan wandelen.

even tussendoor

Mammie stond in voor de tafeldecoratie en morele
ondersteuning van 's ochtends vroeg.

Zonder de actieve aanwezigheid van het Coolinary-team
was vast en zeker iédereen een frit gaan halen.

Professionaliteit ten top aan de draaitafel, ook van
The Naughty Nipple Collective, van wie de foto's nog volgen

Serveuse Sarah kon en passant met iedereen een klapke doen.

De deskundigheid van een kunstschilder was meer dan welkom.

Techniekers united.

Even een kort intermezzo tussen de reisliteratuur door: voor zij die er zaterdag bij waren: dankuwel om ons feest zo leuk te maken!voor zij die ongelooflijk goed hebben geholpen: 1000 x dankuwel om van ons feest een feest te maken!De foto's hierboven zijn een ode aan de helpers.

De rest van de foto's volgen in de loop van de dagen.

Verbod

Wegens drukke bezigheden van de afgelopen dagen, heb ik een beetje achterstand opgelopen met het posten van mijn reisfoto's.
De foto hierboven is genomen in het paleizencomplex in Bangkok. Ik vond het wel een leuke variatie op de klassieke verbodsbordjes.

Vanmorgen las in volgend, een klein beetje bijpassend, bericht op de site van De Morgen:

"Roze armbandje als straf voor Thaise politieagenten
Thaise politieagenten die hun boekje te buiten gaan, riskeren een nieuwe straf: ze worden verplicht een roze armbandje dragen.

Het initiatief van de afdeling voor misdaadbestrijding van de politie in de Thaise hoofstad is bedoeld om het imago van de politie in Bangkok op te vijzelen. Agenten die niet of te laat op hun werk komen, fout parkeren, betrokken raken bij gevechten of over wie klachten binnenkomen, moeten voortaan een roze armbandje met hartjes van het Japanse merk "Hello Kitty" dragen, aldus politiewoordvoerder Pongpat Chayaphan.

"Deze benadering is bedoeld om een gevoel van schuld teweeg te brengen en verdere misdragingen te ontmoedigen", aldus Pongpat. "
(dpa/dm)